ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਹੋਟਲ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਗੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬਾਵਾ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਪੱਤਰ ਡੀ.ਜੀ.ਪੀ.ਸੀ. ਬਾਰਾਮੂਲਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਰਕਮਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ, ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਗੁਲਮਰਗ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਂਦੇ। ਇਹ ਉਚਿਤ ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇਸ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ।

ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ “ਜੇਕਰਾਂ” ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇੱਕ ਲਾਚਾਰ ਮਾਫ਼ੀਨਾਮਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਜ਼ਰੂਰੀ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬੇਅਸਰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਪਰਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਵਰਲਡ ਸਿੱਖ ਨਿਊਜ਼ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਜਗਮੋਹਨ ਸਿੰਘ, ਜੋ ਇਸ ਪੂਰੇ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਉੱਤੇ ਨੇੜਿਓਂ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਸ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਪੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਆਮ ਸਿੱਖਾਂ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਪੀੜਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਸੱਚਾਈ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣ।

ਪਿਆਰੇ ਸਰਦਾਰ ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ,

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਹਿ।

ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਗੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬਾਵਾ ਨੂੰ ਲਿਖੀ ਮੇਰੀ ਤਿੱਖੀ ਚਿੱਠੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਟੀਮ, ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੇਵਾ ਸਿੰਘ, ਸਕੱਤਰ ਸਤਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਸਾਂਝੇ ਸਕੱਤਰ ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਟੁੱਲਾ, ਖ਼ਜ਼ਾਨਚੀ ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਚੇਅਰਮੈਨ ਓਂਕਾਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਮੈਂਬਰ ਡਾ. ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਪੋਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸੰਗਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦੇਵੇਗੀ। ਇਹ ਗਨੀਮਤ ਹੈ ਕਿ ਦੋ ਮੈਂਬਰ, ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਮਨਮੀਤ ਸਿੰਘ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਦਬਾਅ ਅੱਗੇ ਝੁਕੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਪਰ ਅਫ਼ਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਧਾਨਾਂ ਅਤੇ ਕਮੇਟੀ ਅਹੁਦੇਦਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਟੀਮ ਵੀ ਆਲੋਚਨਾ ਅਤੇ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਮੋਟੀ ਖੱਲ ਵਾਲਾ ਰਵੱਈਆ ਅਖ਼ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।

ਹਾਲੀਆ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਵਾਦ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਹਾਲਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਸਲਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਸਾਰੀ ਦਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਦਾਨ ਦਾ ਮਸਲਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਬਦਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਮਸਲਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੰਭੀਰ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੰਗਤ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਗੁਆ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਓ।

ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਗਵਾਈ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਜੋੜਨ, ਸਿੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਭਰੋਸੇ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖ ਇਹ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਉਸ ਖੁੱਲ੍ਹੇਪਣ, ਸਾਵਧਾਨੀ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੁਹਾਡੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਜਿਹੜੇ ਸਵਾਲ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਔਖੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਗੈਰ-ਵਾਜਬ। ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਕਿ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣੀ ਇੰਨੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕਿਉਂ ਬਣਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਸੰਗਤ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਕਿੰਨਾ ਪੈਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ? ਉਹ ਕਿਸ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋਇਆ? ਕੀ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵਿਧੀ ਮੁਤਾਬਕ ਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ? ਕੀ ਡੀ.ਜੀ.ਪੀ.ਸੀ. ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ? ਕੀ ਇਸ ਦਾਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸ਼ਰਤਾਂ, ਸਮਝੌਤੇ ਜਾਂ ਵਾਅਦੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ? ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਥਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸਮੱਗਰੀ ਕਿਉਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ? ਇਸ ਤਬਦੀਲੀ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ?

ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ? ਕਦੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ? ਕਿਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ? ਐਸ.ਜੀ.ਪੀ.ਸੀ. ਨੇ ਕਿਸ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ? ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਸਿੱਖ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਨੁਦਾਨ ਐਕਟ, 1973 ਅਧੀਨ ਚੱਲ ਰਹੇ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਐਸ.ਜੀ.ਪੀ.ਸੀ. ਦੀ ਕੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਣਦੀ ਹੈ?

ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਐਸ.ਜੀ.ਪੀ.ਸੀ. ਆਪਣੀ ਰਾਏ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਲਾਹ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਕੋਈ ਬੰਨ੍ਹਕਾਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਪਹਿਲ ਉਸਦੇ ਨਾਮਜ਼ਦ ਮੈਂਬਰ ਗੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬਾਵਾ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਜਥੇਦਾਰ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਤੁਹਾਡੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਅਤੇ ਐਸ.ਜੀ.ਪੀ.ਸੀ. ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਸਾਰੇ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਬਾਰੇ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ।

ਸਰਦਾਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਠਹਿਰ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ। ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਅਗਵਾਈ ਜਿਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦੀ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਅਗਵਾਈ ਜਿਸਨੂੰ ਜਨਤਕ ਸਮਰਥਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੇਤਵਨੀਆਂ ‘ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਅਸਿੱਧੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਜਾਂ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਹਥਕੰਡਿਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ। ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸੰਗਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬੋਲਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੁਖਦਾਈ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਉਹ ਸੰਸਥਾ ਜੋ ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਡੀ.ਜੀ.ਪੀ.ਸੀ. ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਹੇਠ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਆਮ ਇਮਾਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਖ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਥਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਸਿੱਖ ਸਾਵੰਤ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਖ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਹਿਤ, ਵਿਦਵਤਾ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਦੇਣ ਅਮੁੱਲ ਹੈ।

ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਰਿਆਦਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੀ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ। ਇਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਇਕਾਂਤ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਖਿੱਚਿਆ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਦੁੱਖ ਹੈ ਕਿ ਮੁੜ-ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਕੋਈ ਅਰਥਪੂਰਨ ਯਤਨ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।

ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਨੇ ਇਸ ਪੂਰੇ ਮਾਮਲੇ ਦੌਰਾਨ ਕਾਬਿਲ-ਏ-ਤਾਰੀਫ਼ ਸੰਜਮ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ। ਤਿੱਖੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰਨ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਜਮ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਜਾਂ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਇਹ ਗੱਲ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਮਨਮੀਤ ਸਿੰਘ ਤੁਹਾਡੇ ਇਸ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਦਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਡਟੇ ਹੋਏ ਹਨ।

ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬਾਵਾ ਨੇ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਸੰਗਤ ਇਸ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਸਮਝਦਾਰ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਰਕਮ ਧੰਨਵਾਦ ਸਹਿਤ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਸਿੱਖ ਕਿਸੇ ਅਸਲ ਲੋੜ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਉੱਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਸੰਗਤ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਕਾਇਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਝਿਜਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੰਗਤ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਮੇਟੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅਹੁਦੇ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਨੈਤਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।

ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਤੁਹਾਡੇ ਜਵਾਬ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ,

ਜਗਮੋਹਨ ਸਿੰਘ

ਸੰਪਾਦਕ, ਵਰਲਡ ਸਿੱਖ ਨਿਊਜ਼

ਨੋਟ: ਸਿਰਲੇਖ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਤਸਵੀਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਗੁਲਮਰਗ ਦੀ ਏ.ਆਈ. ਰਾਹੀਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਸਵੀਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੁੜ-ਉਸਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਹੁਣ ਅੰਤਿਮ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਹੈ।